ARTIK KONU EKLENMİCEKTİR.ALLAH'A EMANET OLUN İNŞALLAH

EY SEVGİLİ

‘’Ey güzeller güzeli Sevgili!Gel,bir kere daha yeniden misafirimiz ol..Tahtını sinelerimize kur ve bize buyurabildiğin her şeyi buyur.Gel,gönüllerimizdeki karanlıkları kov,bütün benliğimize ruhunun ilhamlarını duyur ve bize yeniden diriliş yollarını göster.Gel,her gün biraz daha azgınlaşan şu zulmetleri ışığınla dağıt ve herkesi inleten zulüm  ve adaletsizlik ateşini söndürüver.Gel,her şekliyle kine ,nefrete,düşmanlığa kilitlenmiş şu zavallı ruhların boyunlarındaki zincirleri çöz;sevgiye ,merhamete,şefkate hasret giden sinelerimizi muhabbetle,hoşgörüyle coştur;gel,ruhlarımızı aklın aydınlığı,gönüllerimizi de mantık ve muhakeme enginliğiyle buluştur ve bizi kendi içimizdeki kopukluklardan kurtar!’’

Allahümme salli ve sellim ala seyyidinâ Muhammedin ve ala âlihÎ ve ashâbihî ecmaîn

(Allah’ım Efendimiz Hazreti Muhammed’e, O’nun aile fertlerine ve ashabına salât ve selam eyle.)

BİRİNCİ AHMED’İN BAŞINDAKİ ‘’TAÇ’’

Sultan 1. Ahmed’in,dillere destan sevgisi ve muhabbet yüklü ifadeleri,asırlardır baş tacı edilmeye;sitâyişle yâd edilmeye değer ölçüdedir.Sultan Ahmed,akıllara durgunluk verecek güzel bir davranışta bulunmuştur:Sarığına taktırdığı sorgucun içine,Peygamber’imizin ayak izinin resmini koydurmuş ve üzerine de şu muhteşem dörtlüğü yazdırmıştır:

N’ola tacım gibi başımda götürsem dâim

Kadem-i resmini ol Hazret-i  Şâh-ı Resül’ün.

Gül-i  gülizâr-ı nübüvvet o kadem sahibidir

Ahmedâ durma yüzün sür kademine o gülün.

(Her zaman başımda ta gibi taşısam Peygamber’in(s.a.v.) ayak resmini,gül yanaklı Peygamber’imizin (s.a.v.) ayak izidir o.Ahmed durma hemen yüzünü sür o gülün ayağına)

SEVGİ PEYGAMBERİ

1.Allah Sevgisi:Allah Resûlü(s.a.v.),sürekli Allah’ın gözetimi altında bir kul olduğunun şuurundaydı.O’na(c.c.)karşı kulluk görevlerini aksatmadan ve kendine yaraşır bir biçimde yerine getirmeye gayret ediyordu.Bu konuda O’nun(s.a.v.) hedefi,’’Şükreden bir kul olmaktı.’’(Buharî,’’Münafikun,’’79)Peygamberimiz,Allah’ı en iyi bilendi.O’nunla (c.c.)irtibat halindeydi.O’nun(c.c) hoşnutluğunu kazanmak tek derdiydi.Ölüm,onun için O’na(c.c.) kavuşmaktı.Nitekim O’nun(s.a.v.) pek çok sözünde Allah sevgisi,Allah için sevmek ana tema olarak işlenmiştir.Zaten O’nun (s.a.v.)bir sevgi yumağı oluşunun temelinde de,sevgi kaynağı Yüce Allah’a olan bu yakınlık ve irtibatı yatmaktadır.

2.Çocuk Sevgisi:Peygamber Efendimiz (s.a.v.)çocukları kucağına alır,öper,okşardı.(Buharî’’Edeb’’,22)On tane çocuğu olduğu halde hiçbirisini alıp öpmediğini söyleyen birisine,’’Merhamet etmeyene merhamet edilmez.Allah kalbinden merhameti söküp almışsa ben ne yapabilirim!’’buyurmuştu.O,Tebük gazvesinde Neccaroğulları sancağını henüz 20 yaşındaki Zeyd b.Sabit’e vermiş;Bedir Savaşı’nda 21-22 yaşlarındaki Hz.Ali’yi sancaktar tayin etmiş;Kudâaoğulları üzerine gönderilen kırk bin kişilik ordunun başına 18 yaşındaki Hz.Üsame’yi geçirmiş;21 yaşındaki Hz.Muaz’ı Yemen’e vali olarak göndermişti.

3.Aile ve Akraba Sevgisi:Ailesine düşkün bir ev reisiydi.Ev işlerinde onlara yardım etmekten asla çekinmezdi.Yeri gelince et doğrar,kabak doğrar,sökük dikerdi.Aile bireylerinin Allah’a karşı görevlerini yerine getirme konusunda da onlara çok düşkündü.O,anne –baba sevgisi üzerinde ısrarla durmuş,süt annesini,süt kardeşini,baba dostunu sevmeyi ısrarla istemiş,kendisi de onlara gereken ilgiyi göstermiştir.

4.Arkadaş Sevgisi:Peygamberimiz(s.a.v.),cahiliye döneminin  karanlıklarında yaşayan insanları her türlü sıkıntıya ,cefaya katlanarak insanlık tarihinin en mükemmel insanları seviyesine yükselmiştir.Bir zamanlar kendisine olmadık işkence ve eziyeti yapmış olanları af ve onore etmiştir.

5.Ümmet Sevgisi:Hayatını ümmetine adadığı,ahirette de,peygamberlerin bile kendi derdine düşeceği anda O(s.a.v.)’’Ümmeti,ümmeti!Allah’ım,ümmetimi isterim ümmetimi!’’(Ebu Avâne,Müsned,1/158)diyecektir.

6.İnsan Sevgisi:O,bütün âlemlere rahmet olarak gönderilmiş bir peygamberdir (Enbiya 21/107).Herkesi davetine muhatap olarak kabul eden bir peygamber.İnsanları kurtarmak için hiçbir fedakârlıktan kaçınmayan bir peygamber.

7.Diğer Canlılara ve Çevreye Olan Sevgisi:O’nun(s.a.v.)insan dışındaki canlılara,hayvan ve bitkilere de büyük değer verdiğini ve temiz bir çevre için elinden gelen her şeyi yaptığını görüyoruz.O (s.a.v.)‘’Yerdekilere merhamet edin ki göktekiler de size göktekiler de size merhamet etsin.’’(Tirmizî,’’Birr’’,16)buyurarak merhamete erişmeyi,tüm yeryüzündeki varlıklara merhamet etmeye endekslemiştir.

Doç.Dr.Ali AKPINAR